----غم----

بايد رفت...نيمکت را به دست رهگذران مي سپارم...شايد جايي ديگر...نيمکتي ديگر...و شايدرهگذراني ديگر

فردا و دیروز با هم دست به یکی کرده بودند

ديروز با خاطراتش مرا فریب داد

فردا با وعده هایش مرا خواب کرد

وقتی چشم گشودم امروز گذشته بود

تا آخرین ثانیه و دقیقه های عمرم دوستت دارم

دلم میخواد دست در دستان گرمت بگذارم و تپش نبض دستانم را با دستان تو یکی کنم.

دلم می خواهد تو پرنده ی خو شبختی من باشی و مرا باور کنی.

عزیزم!

برای باور کردن وجود تو غرور را به هر دادگاهی می برم و او را محکوم و تو

را باور می کنم.

بگذار تنهاییم را با وجود تو قسمت کنم و وجود تنهایم را با همراهی تو از تنهایی در این غروب

دلتنگی ها دراورم بگذار چشمانت مرا ببینندکه چگونه در این غروب بی کسی اشک چشمان

مرا دوره کرده است و با سوز بر زمین می ریزند.

ای آرزوی من!

کسی که بهانه ات را هر شب و روز می گیرد منم برای همیشه خواهان توهستم.

چقدر دوست داشتم يك نفر از من مي پرسيد چرا نگاه هايت انقدر
غمگين است ؟
چرا لبخندهايت انقدر بي رنگ است ؟
اما افسوس ....
هيچ كس نبود هميشه من بودم و من و تنهايي پر از خاطره . اري با تو هستم .. با تويي
كه از كنارم گذشتي ....
و حتي يك بار هم نپرسيدي چرا چشم هايت هميشه باراني است!!!؟؟؟

شكست خورده كسي است كه مي ايستد و رنج شنيدن دشنام و متلك ديگران را تحمل مي كند اما يك قدم به جلو بر نمي دارد تا ببيند كه تقدير حتمي او پيروزي است و انسان ها فقط براي پيروز شدن خلق شده اند

....صبر مجازات عشق من بود